Ostatnim z typów sylwetek wyróżnionych przez W.H. Sheldona jest typ mezomorficzny. Jego sylwetka przypomina symbol wykrzyknika, typ ten charakteryzuje owalna głowa, szerokie barki, umięśnione kończyny, wąskie biodra oraz niewielkie otłuszczenie, które rozkłada się równomiernie na całym ciele.

Dzięki wszystkim ww. cechom mezomorfik świetnie radzi sobie w dziedzinach sportu wymagających siły, zwinności i szybkości. Rozbudowany kościec, tendencja do przybierania masy i zwiększania siły, sprawia, ze idealnie nadaje się do sportów atletycznych. Świetnie sprawdza się w aerobach i treningu oporowym, niskie otłuszczenie i zdolność łatwego budowania mięśni zgodnie z rodzajem uprawianego sportu sprawia, że dostosowuje się w zasadzie do każdej dziedziny.

Mezomorficy odnośnie diety są pomiędzy ektomorfikami i endomorfikami. Wymagają ustalenie optymalnych ilości białek, węglowodanów i tłuszczy w diecie – najlepiej jest określić ilość kalorii wymaganą przy danej aktywności sportowej, najlepiej na zasadzie prób i błędów.